Pro-v

Pro-v

donderdag 5 mei 2011

Een dagje barbelen

Hij stond al een tijdje op mijn verlanglijstje, het vangen van een barbeel! Nu ben ik in het verleden erg veel naar Frankrijk geweest alwaar het een stuk eenvoudiger is om een barbeel te vangen dan in Nederland echter heb ik er daar nooit op gevist en ging ik altijd voor de karper.

Toch is deze prachtige vis altijd in mijn hoofd blijven zitten en het idee om een mooie te vangen is bij mij nooit weggegaan. Voor mij was het wel duidelijk, ik moest en zou een mooie Nederlandse barbeel vangen en dus werden de plannen gesmeed en het een en ander in gang gezet.

De Nederlandse barbeel is in mijn ogen nog steeds een erg mysterieuze vis welke je niet zo maar even op alle wateren kunt vangen en dus was al snel duidelijk dat het op één van onze grote rivieren moest gaan gebeuren. Omdat ik hier zelf gewoon nog geen ervaring heb werd de hulp ingeschakeld van een van de beste barbeel vissers die ons land rijk is namelijk Frans Vogels.
Frans Vogels in actie wat een gepassioneerd man.
Al vroeg gingen we op pad, ik zeg we want mijn maatje Frank ging ook mee. We hadden om 10.00 met Frans afgesproken op een plek vlakbij de rivier. Eenmaal aangekomen stond Frans al te wachten zodat we gezamenlijk naar de plek konden rijden waar we het zouden gaan proberen. Het is natuurlijk nog vrij vroeg in het seizoen maar omdat de temperaturen de laatste tijd vrij hoog zijn voor de tijd van het jaar is het wel zo dat de barbeel klaar is voor de paai, sterker nog op veel delen van ons land is de barbeel al aan het paaien en dus zou het extra hard werken worden om ze te vinden.

op de achtergrond is het woeste water te zien waarin het moest gebeuren.
Eenmaal op de juiste locatie was het vanaf de auto nog een aardig stukje wandelen dat is misschien maar goed ook want doordat je er erg veel voor moet doen en Nederland nog steeds niet overstroomd van deze schitterende vis, is het nog vrij rustig aan de waterkant en kun je hierin nog echt rust vinden met een ruime stek keuze zonder dat je iemand tegen hoeft te komen iets wat je in de huidige roofvisserij niet meer hoeft te verwachten. Snel werd de tactiek nog even doorgenomen en de plekken waar we het zouden gaan proberen waarna we de korven vulden en de onderlijnen  werden voorzien van aas.

Toen de hengels eenmaal uitgezet waren was het goed opletten geblazen want Frans vertelde mij dat vaak juist die eerste minuten zo belangrijk zijn. Het gebeurd regelmatig dat er na zo'n 10 tot 20 minuten een eerste aanbeet volgt en dus werden alle blikken op de toppen gericht in afwachting van wat er ging gebeuren. Na zo'n 10 minuten was het al raak en stond de top van de binnenste hengel flink te stuiteren, iets wat je echt mee moet maken om het te geloven. De top ging echt als een razende tekeer en snel werd de haak gezet. Raak, en aan de andere kant van de hengel werd direct strijd geleverd. Het voelde niet zo gek zwaar aan maar eenmaal uit de stroom vandaan en wat dichter onder de kant gaf de vis erg goed strijd totdat...... Shit alle spanning wegviel en de vis zich had weten te ontdoen van de haak.

binnen 10 minuten een aanbeet, helaas loste ik de vis vlak onder de kant.

Tijdens het verticaal vissen op snoekbaars komt het regelmatig voor dat je een vis mist of lost alleen doet het mij dan niet zo erg veel met in de wetenschap dat er wel weer een andere komt. Met het barbelen echter ben je blij met elke aanbeet en wil je ze eigenlijk niet missen of verspelen en dus was ik er echt wel even ziek van dat ik deze vis niet heb mogen zien. Niet getreurd, hengel pakken, korf vullen, onderlijn voorzien van aas en weer inwerpen richting de stroom naad welke je echt niet kon missen vandaag en duidelijk was te zien.

wat een geweld maar de stroom naad is erg duidelijk zichtbaar.

Nadat de hengel weer was ingeworpen was het tijd om even lekker te kletsen en vertelde Frans mij nog dat de barbeel zich erg graag ophoudt in de neringen van de rivier. Ook het gedeelte waar de witte schuimsporen zichtbaar zijn met kleine belletjes zijn hotspots. Deze plekken zijn vaak erg zuurstofrijk iets wat de barbeel zeer op prijs stelt en zich hier goed in thuis voelt. Terwijl wij zitten te kletsen zie in in mijn ooghoek de top van de binnenste hengel echt mega op en neer stuiteren terwijl hij stevig tegen de driepoot aan leunt. Snel werd de hengel gepakt en de haak gezet. De spanning die vervolgens op de lijn kwam deed mij gelijk beseffen dat het hier wel eens om een erg mooie vis zou kunnen gaan ook Frans deelde deze mening en dus kon de strijd beginnen.

Het belangrijkste is dat je jezelf een stevige positie weet te vinden waar je stabiel kunt staan en de vis daar vanuit kunt drillen, iets wat nogal bemoeilijkt werd door de lage waterstand en voorzichtig werd er koers gezet naar de binnenzijde van het krib. Nu was het zaak om de vis zo snel mogelijk uit de stroming en omhoog te krijgen, ik ben van mening dat je geen oneindig lange dril moet hebben om de vis niet helemaal uit te putten want tijdens het gevecht geeft de vis zich helemaal en hoe langer het duurt des te zwaarder wordt het voor de vis.

wederom was het raak en het bleek al snel om een erg grote vis te gaan.

snel en voorzichtig je plek zoeken om de vis uit te drillen Frans stond inmiddels al beneden.
Toen de vis eenmaal uit de stroming was kon de strijd pas echt beginnen want zo onder de stenen kant is het van het grootste belang dat je de hengel goed hoog houd zodat de vis niet achter de obstakels terecht kan komen of de lijn door kan schuren. Als de vis zich voor de eerste keer aan het oppervlak laat zien is het mij wel duidelijk dat het om een prachtig exemplaar gaat van een flink formaat. Frans staat ook al op scherp met het schepnet want deze vis mag niet verspeeld worden. De vis laat zich een aantal keren zien aan het oppervlak maar is nog niet klaar voor het net, de spanning giert door mijn lijf maar als de vis zich dan wederom laat zien aan het oppervlak kan Frans het net eronder schuiven en de vis landen in het gecoate net. Nu dat we de vis pas echt goed zien wordt het formaat ook een stuk duidelijker, deze vis is echt van een super formaat.



Nadat de vis is onthaakt en gemeten kan hij weer zo snel mogelijk terug, de vis wordt niet meteen weer losgelaten in het water maar we laten haar eerst in het net weer even goed op krachten komen en als zij dan aanstalten geeft om weer weg te willen laat Frans haar langzaam vanuit het net weer weg zwemmen en blijf ik met de adrenaline nog gierend door mijn lijf achter.

wat een enorme vis....

daar krijg je het toch echt even warm van is het niet.
Nadat de rust is weergekeerd werden de hengels opnieuw voorzien van aas en de korven weer gevuld waarna ze weer ingeworpen konden worden. Helaas wisten we nog maar 1 aanbeet te krijgen welke werd gemist, Frank en ik moesten deze dag ook nog naar Holland nautic de nieuwe verdeler van Lowrance apparatuur en dus was het tijd om in te gaan pakken. Geen superdag voor wat betreft de aanbeten maar wel een schitterende vis op de kant en dat is waar je het voor doet toch?

Na een wandeling terug naar de auto werden de spullen ingeladen en nog even nagepraat waarna we afscheid namen van elkaar. Wat een moment voor mij, dit was er weer één die nog erg lang zal blijven hangen.


Daan




Geen opmerkingen:

Een reactie posten