Pro-v

Pro-v

woensdag 13 juni 2012

Het is Zaterdag als een maatje van mij vraagt hoe het is, Jolanda die deze dag jarig antwoord, “hij is gewoon weer nerveus”. Nerveus? vraagt André ja zegt Jolanda morgen is de tweede wedstrijd van het NKS rivieren waar Daan dit jaar aan meedoet en daar is hij dan ook al dagen van tevoren druk mee bezig want als hij dan ook ergens aan meedoet dan wil hij ook het onderste uit de kan halen.
Zelf zie ik dit niet als nerveus maar meer als gezonde spanning, ik ben nu eenmaal iemand die als ik ergens mijn zin op heb gezet er echt alles aan doet om een goed resultaat te halen. Uit ervaring weet ik dat het vaak in de kleine details zit om wedstrijden te kunnen winnen en dus is een goede voorbereiding voor mij heel erg belangrijk. De eerste wedstrijd waren we derde en voor mijn gevoel had er veel meer ingezeten en dus was ik voor de tweede westrijd op de oude maas nog meer gedreven
.
10 Juli werden alle deelnemers verwacht aan de oude maas waar de start om half zeven zou plaatsvinden. Op deze rivier heb je te maken met opkomend en afgaand water waar je dus wel degelijk even rekening mee moet houden. Al dagen ervoor was ik samen met mark bezig om het getij in de gaten te houden en zodoende het plan te trekken. Tijdens het voorvissen was het erg goed geweest en we waren er dan ook niet bang voor dat er geen vis werd gevangen maar belangrijker voor ons was dat ze goed aan de maat waren. Om Half zes had ik met Marc afgesproken bij de helling aan de oude Maas waar ik dan ook als eerste was en even later verscheen Marc ook zodat we snel konden traileren en op het water de hengels klaar konden maken en nog even de tactiek voor vandaag door konden nemen.
Na het startsein trokken wij het gas vol open en konden we direkt alle boten achter ons laten en zodoende als eerste op de plek aankomen waar we zouden beginnen. Het was opkomend tij en dus zou het water nog een aardig stukje omhoog komen.

Op die momenten stroomd het als een wilde en dus moet je daar je techniek op aanpassen, voor ons geen probleem want daar hebben we wel ervaring mee en dus hoefden we niet lang te wachten op de eerste aanbeten . Tijdens het voorvissen bleek dat de snoekbaarszen een voorliefde hadden voor klein aas zoals bijvoorbeeld de salty shaker of het ouderwetse culpritje echter wilde ze daar vandaag weer niets van weten en dus vingen wij de vissen weer op iets grotere shads. Zo zie je maar dat er nooit zekerheid is met het snoekbaars vissen behalve dan dat mijn witte splitbelly het altijd doet want na het omruilen van de kleine salty shaker voor mijn splitbelly kreeg ik echt volop aanbeten. Wat is dit toch een waanzinig goede shad en ik zou bijna al het andere wegdoen want de laatste tijd heeft deze shad mij al enorm veel vis opgeleverd.

al snel hadden we de drie benodige vissen
 
In korte tijd hadden we alweer onze drie vissen die nodig zijn gevangen en nu was het dus zaak om ze groter te gaan vangen, aantallen hoefden we niet als ze maar groot waren. Er wordt gevist van 0630 tot 1000 en van 1030 tot 1400 en het zal zo rond 0915 geweest zijn dat Marc twee mooie vissen wist te vangen en wij zodoende de twee kleinere vissen weer overboord konden zetten. Dit is ook het leuke van het systeem vang je een grotere dan je al hebt dan kan de kleinste weer terug. Nadat we het hoekje omgingen op een bepaald stuk was het de beurt aan mij en kreeg ik een enorme dreun op mijn rocksweeper. Na ee mooie en spannende dril kon ik een erg mooie vis aan de oppervlakte zien en nog voor ik het wist kon Marc het net er onder steken waarna Marc even een vreugde kreet over het water galmde die men 5 km verderop nog kon horen. Yes dit zijn de vissen die je nodig hebt en dat was pas echt top zo vlak voor het dode tij zou beginnen.

dit soort vissen heb je nodig tijdens dit soort wedstrijden

Inmiddels was het bijna tijd om naar de meet locatie te gaan en onze vissen aan te bieden ter meting. Marc had ook nog een mooie vis weten te vangen die lekker mee telde voor het klassement en groter was dan die we al hadden. Het zal zo’n 10 minuten voor het meetmoment geweest zijn toe ik weer een enorme dreun op mijn hengel kreeg en al snel bleek dat er weer een erg grote vis aan hing.De spoel van mijn Mag Pro Extreme liet mij geen seconde in de steek en Marc stond al klaar met het net om te scheppen toen plots alle spanning wegviel, shit de haak eruit en dit was echt een dikke. Snel even wat schelden, vloeken en springen in de boot en maar weer proberen te vergeten maar dat is lastig want dit soort momenten blijven bij mij vaak lang in mijn hoofd zitten. Het was nu in ieder geval tijd om te gaan meten.
ook Marc had een mooie vis die goed mee telde
even snel alle vissen op laten meten

Na het meten was het dood tijd en leek het mij verstandig om even van de plek weg te blijven waar we in de ochtend hadden gelegen en het zodoende even te laten rusten. Tijdens het dode tijd wordt er vaak toch slecht gevangen en konde verstoorde vis daar weer even tot rust komen zodat we later weer terug konden komen. Nu werd het even aan de andere kant van het parcour geprobeerd waar wij dan tegelijkertijd op de dieptemeter en de structure scan konden zien of er uberhaupt wel vis lag. Al snel bleek dat het op ons oude stuk veel interessanter was dan hier en dus bleven we hier even pielen in de hoop op een enkele vis die wel trek had tot het weer afgaand water zou worden. Thuis hadden we dit al uitgezocht en dit moment zou zo rond 1200 zijn.

Je zult wel begrijpen dat wij dus om 1200 terug waren op onze eerste stek in de hoop hier nog even een dikke vis te pakken. Het bleek al snel dat de vis weer aktief was want in korte tijd wisten we er weer een aardig aantal te vangen waaronder een hoop 50+ vissen maar die telde niet omdat we al 3 grotere hadden. Tot het moment dat ik weer een mooie tik kreeg en ik de haak kon zetten, dit kon er wel eens een zijn die meeteld en bij bovenkomst zagen wij het al deze is voor de lijst. Natuurlijk erg gemotiveerd weer verder en echt veel tijd hadden we niet meer maar Marc wist er helaas een paar keer één te missen. Vlak voor het einde toch nog een enorme dreun voor Marc en misschien wel een teller, helaas bleek het om een zware baars te gaan van 48cm die er wel echt heel mooi uitzag.
48cm en de splitbelly was bijna niet meer zichtbaar, schitterend

Nu was de tijd toch echt om en moesten we snel terug want we hadden nog 1 vis weten te vangen die meetelde en dus kon de gaskraan weer open om op tijd terug te zijn voor de meting. Aldaar bleek dat de meeste het niet makkelijk haden gehad en hun uiterste best hadden moeten doen om een mooie maatse vis te vangen. Vaak waren de aantallen er wel maar ja helaas tellen die niet en gaat het toch echt om je drie grootste vissen. Na het traileren werd er even gereden naar de locatie waar de prijsuitreiking zou zijn en er werd in de kantine alweer druk gespeculeerd over de eventuele winnaars. Uiteindelijk bleken Marc en ik het het slimste en het beste te hebben gedaan want we waren op de eerste plaats geeindigd. Natuurlijk waren we hier enorm blij mee want na alle voorbereiding doe je het daar natuurlijk voor. Ik hoop dat we deze koers kunnen voortzetten en op 16September op de Lek ook weer goed kunnen scoren, nu staan we in ieder geval bovenaan in het klassement om de strijd voor het Nederlands Kampioenschap Snoekbaarsvissen Rivier.
wederom een goed resultaat, dit keer op de oude maas
op naar de Lek 16 September waar de druk hoog zal zijn
Tot de volgende blog,
Daan
www.gosnoekbaars.nl

woensdag 6 juni 2012

ze zijn er echt nog wel

Na alle regen die er de laatste dagen was gevallen kon er eindelijk weer eens een dagje gevist worden zonder dat ik me zorgen hoefde te maken over een nat pak. De weergoden waren ons goed gezind en dus zou Andre om een uur of half zes bij mij zijn zodat we vroeg het water op konden. Marc zou ook gaan met twee klanten en we zouden elkaar treffen bij de helling.

Toen we aankwamen lag Marc en zijn gastenal in het water en dus konden Andre en ik de boot klaar maken en ook snel het water in. Eenmaal op het water werd er even wat gekletst en ging het gas erop zodat we snel naar de eerste plekken onderweg konden om het de stekels weer eens lastig te maken.Het begon eigenlijk direkt slecht doordat Andre een erg grote vis van zijn haak voelde slippen. Niet fijn natuurlijk maar ook dit soort dingen horen er nu eenmaal bij ondanks dat het vaak de rest van de dag in je hoofd zit. Korte tijd daarna was het mijn beurt en kon ik een kleine rakker de boot in hijsen. Ik hoefde niet lang te wachten op de volgende aanbeet want in echt een mum van tijd zat ik al op 8 vissen terwijl Andre nog niets had op een paar geloste en gemiste vissen na. Duidelijk was wel dat de witte split belly weer eens zwaar favoriet was.
deze vis had een heel rood spoor in en om zijn bek, het was echter geen bloed heel vreemd

Na enige tijd en voor mij een aantal vissen verder was Andre nu ook goed op dreef en ving ook hij met grote regelmaat mooie snoekbaarzen en een aantal zeer mooie baarzen die echt keihard op ons rubber doken. In de tussentijd dat Andre bezig was wist ik zelf ook een erg grote vis te haken die niet van plan was om snel naar boven te komen maar ook mij werd dit geluk niet gegund want tijdens een mooie dril wist ook deze kapitale snoekbaars zich van mijn haak te ontdoen en ook ik kon wel janken want ik weet dat je op zo’n dag vaak maar 1 kans krijgt en die moet je pakken.
Andre ving een paar erg mooie baarzen

Zo aan het eind van de ochtend viel het op het stuk waar wij zaten helemaal stil en was het tijd om iets anders te gaan proberen. Ook bij Marc bleek het helemaal stil te zijn gevallen en dus moest er weer even nagedacht worden over wat we nu gingen doen. Nu wist ik nog een aantal mooie stekken op een ander deel van het water echter was dit wel even varen en of het de moeite waard was wist ik natuurlijk ook niet. Toch kozen we ervoor om maar die kant op te gaan en dus kon de gaskraan weer open op weg naar een ander stuk. Al snel bleek het ook hier niet makkelijk te zijn en de snoekbaarzen lieten zich maar moeilijk verleiden tijd om wat aan mijn kunstaas te doen en dus werd mijn witte splitbelly verruild voor een lichtgroen pulse shad, geen slechte keus want al direkt volgde er een aanbeet en kon ik mijn eerste vis van deze stek landen. Ook Andre deed weer van zich spreken door een paar zeer mooie maatse te vangen en al snel bleek dat de vis hier aardig los begon te komen. Via de telefoon kregen we te horen dat ook bij Marc de vis begon te bijten, Marc lag maar een klein stukje voorbij ons maar ook daar kwam er nu regelmatig vis in de boot.
in de middag hadden we het maar aardig druk mee

Wat een verschil met de ochtend zeg, toen moesten we er echt hard voor werken maar het leek wel of er een knop om was gegaan en nu was het gewoon echt achter elkaar aanbeten. Helaas nog steeds regelmatig missers of losschieters maar er kwamen er ook genoeg de boot in wat natuurlijk altijd lekker is op zo’n moment. Zo tegen het eind van de dag besloten Andre en ik om het nog even in het begin te proberen in de hoop alsnog 1 grote vis te pakken en tegelijkertijd zouden we dan in de buurt van de helling zijn want er zit op dat moment geen stop op en je blijft maar doorgaan zo verslavend als het is maar er is toch ook een tijd dat we (helaas) naar huis moeten.
Ook in het begin waar we zo’n beetje in de ochtend hadden gelegen bleek de vis nu helemaal los te zijn en was het echt de ene beet na de andere. De meeste van deze vissen waren allemaal mooi van formaat en gaven goed strijd zo op het ondiepe water. Na hier nog eens zo’n 15 vissen te hebben gevangen zagen we dat Marc naar de trailerhelling vaarde en dat was voor ons ook het sein om er een punt achter te zetten voor vandaag/ Het was mooi geweest ondanks dat ik echt nog wel even door had willen gaan maar ja er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan.

Na het traileren werd er nog wat nagepraat bij de helling en bleek dat ook Marc leuk vis had weten te vangen. Toch altijd leuk dat je dan allemaal een goeie dag hebt gehad het is altijd sneu als er 1 iemand een beetje achter blijft met de vangsten. Na nog wat gedronken te hebben was het tijd om te gaan rijden, we konden in ieder geval terugkijken op een zeer succesvolle dag met veel en vooral mooi vis die echt als gekken op het rubber doken. Bij vertrek moest ik alleen wel even goed kijken dat ik de juiste boot meenam want als die twee prachtige Marcrafts zo naast elkaar staan kun je je zomaar vergissen haha.
je zou je zomaar kunnen vergissen

Tot de volgende blog,
Daan
www.gosnoekbaars.nl