Pro-v

Pro-v

woensdag 13 juni 2012

Het is Zaterdag als een maatje van mij vraagt hoe het is, Jolanda die deze dag jarig antwoord, “hij is gewoon weer nerveus”. Nerveus? vraagt André ja zegt Jolanda morgen is de tweede wedstrijd van het NKS rivieren waar Daan dit jaar aan meedoet en daar is hij dan ook al dagen van tevoren druk mee bezig want als hij dan ook ergens aan meedoet dan wil hij ook het onderste uit de kan halen.
Zelf zie ik dit niet als nerveus maar meer als gezonde spanning, ik ben nu eenmaal iemand die als ik ergens mijn zin op heb gezet er echt alles aan doet om een goed resultaat te halen. Uit ervaring weet ik dat het vaak in de kleine details zit om wedstrijden te kunnen winnen en dus is een goede voorbereiding voor mij heel erg belangrijk. De eerste wedstrijd waren we derde en voor mijn gevoel had er veel meer ingezeten en dus was ik voor de tweede westrijd op de oude maas nog meer gedreven
.
10 Juli werden alle deelnemers verwacht aan de oude maas waar de start om half zeven zou plaatsvinden. Op deze rivier heb je te maken met opkomend en afgaand water waar je dus wel degelijk even rekening mee moet houden. Al dagen ervoor was ik samen met mark bezig om het getij in de gaten te houden en zodoende het plan te trekken. Tijdens het voorvissen was het erg goed geweest en we waren er dan ook niet bang voor dat er geen vis werd gevangen maar belangrijker voor ons was dat ze goed aan de maat waren. Om Half zes had ik met Marc afgesproken bij de helling aan de oude Maas waar ik dan ook als eerste was en even later verscheen Marc ook zodat we snel konden traileren en op het water de hengels klaar konden maken en nog even de tactiek voor vandaag door konden nemen.
Na het startsein trokken wij het gas vol open en konden we direkt alle boten achter ons laten en zodoende als eerste op de plek aankomen waar we zouden beginnen. Het was opkomend tij en dus zou het water nog een aardig stukje omhoog komen.

Op die momenten stroomd het als een wilde en dus moet je daar je techniek op aanpassen, voor ons geen probleem want daar hebben we wel ervaring mee en dus hoefden we niet lang te wachten op de eerste aanbeten . Tijdens het voorvissen bleek dat de snoekbaarszen een voorliefde hadden voor klein aas zoals bijvoorbeeld de salty shaker of het ouderwetse culpritje echter wilde ze daar vandaag weer niets van weten en dus vingen wij de vissen weer op iets grotere shads. Zo zie je maar dat er nooit zekerheid is met het snoekbaars vissen behalve dan dat mijn witte splitbelly het altijd doet want na het omruilen van de kleine salty shaker voor mijn splitbelly kreeg ik echt volop aanbeten. Wat is dit toch een waanzinig goede shad en ik zou bijna al het andere wegdoen want de laatste tijd heeft deze shad mij al enorm veel vis opgeleverd.

al snel hadden we de drie benodige vissen
 
In korte tijd hadden we alweer onze drie vissen die nodig zijn gevangen en nu was het dus zaak om ze groter te gaan vangen, aantallen hoefden we niet als ze maar groot waren. Er wordt gevist van 0630 tot 1000 en van 1030 tot 1400 en het zal zo rond 0915 geweest zijn dat Marc twee mooie vissen wist te vangen en wij zodoende de twee kleinere vissen weer overboord konden zetten. Dit is ook het leuke van het systeem vang je een grotere dan je al hebt dan kan de kleinste weer terug. Nadat we het hoekje omgingen op een bepaald stuk was het de beurt aan mij en kreeg ik een enorme dreun op mijn rocksweeper. Na ee mooie en spannende dril kon ik een erg mooie vis aan de oppervlakte zien en nog voor ik het wist kon Marc het net er onder steken waarna Marc even een vreugde kreet over het water galmde die men 5 km verderop nog kon horen. Yes dit zijn de vissen die je nodig hebt en dat was pas echt top zo vlak voor het dode tij zou beginnen.

dit soort vissen heb je nodig tijdens dit soort wedstrijden

Inmiddels was het bijna tijd om naar de meet locatie te gaan en onze vissen aan te bieden ter meting. Marc had ook nog een mooie vis weten te vangen die lekker mee telde voor het klassement en groter was dan die we al hadden. Het zal zo’n 10 minuten voor het meetmoment geweest zijn toe ik weer een enorme dreun op mijn hengel kreeg en al snel bleek dat er weer een erg grote vis aan hing.De spoel van mijn Mag Pro Extreme liet mij geen seconde in de steek en Marc stond al klaar met het net om te scheppen toen plots alle spanning wegviel, shit de haak eruit en dit was echt een dikke. Snel even wat schelden, vloeken en springen in de boot en maar weer proberen te vergeten maar dat is lastig want dit soort momenten blijven bij mij vaak lang in mijn hoofd zitten. Het was nu in ieder geval tijd om te gaan meten.
ook Marc had een mooie vis die goed mee telde
even snel alle vissen op laten meten

Na het meten was het dood tijd en leek het mij verstandig om even van de plek weg te blijven waar we in de ochtend hadden gelegen en het zodoende even te laten rusten. Tijdens het dode tijd wordt er vaak toch slecht gevangen en konde verstoorde vis daar weer even tot rust komen zodat we later weer terug konden komen. Nu werd het even aan de andere kant van het parcour geprobeerd waar wij dan tegelijkertijd op de dieptemeter en de structure scan konden zien of er uberhaupt wel vis lag. Al snel bleek dat het op ons oude stuk veel interessanter was dan hier en dus bleven we hier even pielen in de hoop op een enkele vis die wel trek had tot het weer afgaand water zou worden. Thuis hadden we dit al uitgezocht en dit moment zou zo rond 1200 zijn.

Je zult wel begrijpen dat wij dus om 1200 terug waren op onze eerste stek in de hoop hier nog even een dikke vis te pakken. Het bleek al snel dat de vis weer aktief was want in korte tijd wisten we er weer een aardig aantal te vangen waaronder een hoop 50+ vissen maar die telde niet omdat we al 3 grotere hadden. Tot het moment dat ik weer een mooie tik kreeg en ik de haak kon zetten, dit kon er wel eens een zijn die meeteld en bij bovenkomst zagen wij het al deze is voor de lijst. Natuurlijk erg gemotiveerd weer verder en echt veel tijd hadden we niet meer maar Marc wist er helaas een paar keer één te missen. Vlak voor het einde toch nog een enorme dreun voor Marc en misschien wel een teller, helaas bleek het om een zware baars te gaan van 48cm die er wel echt heel mooi uitzag.
48cm en de splitbelly was bijna niet meer zichtbaar, schitterend

Nu was de tijd toch echt om en moesten we snel terug want we hadden nog 1 vis weten te vangen die meetelde en dus kon de gaskraan weer open om op tijd terug te zijn voor de meting. Aldaar bleek dat de meeste het niet makkelijk haden gehad en hun uiterste best hadden moeten doen om een mooie maatse vis te vangen. Vaak waren de aantallen er wel maar ja helaas tellen die niet en gaat het toch echt om je drie grootste vissen. Na het traileren werd er even gereden naar de locatie waar de prijsuitreiking zou zijn en er werd in de kantine alweer druk gespeculeerd over de eventuele winnaars. Uiteindelijk bleken Marc en ik het het slimste en het beste te hebben gedaan want we waren op de eerste plaats geeindigd. Natuurlijk waren we hier enorm blij mee want na alle voorbereiding doe je het daar natuurlijk voor. Ik hoop dat we deze koers kunnen voortzetten en op 16September op de Lek ook weer goed kunnen scoren, nu staan we in ieder geval bovenaan in het klassement om de strijd voor het Nederlands Kampioenschap Snoekbaarsvissen Rivier.
wederom een goed resultaat, dit keer op de oude maas
op naar de Lek 16 September waar de druk hoog zal zijn
Tot de volgende blog,
Daan
www.gosnoekbaars.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten