Pro-v

Pro-v

woensdag 6 juni 2012

ze zijn er echt nog wel

Na alle regen die er de laatste dagen was gevallen kon er eindelijk weer eens een dagje gevist worden zonder dat ik me zorgen hoefde te maken over een nat pak. De weergoden waren ons goed gezind en dus zou Andre om een uur of half zes bij mij zijn zodat we vroeg het water op konden. Marc zou ook gaan met twee klanten en we zouden elkaar treffen bij de helling.

Toen we aankwamen lag Marc en zijn gastenal in het water en dus konden Andre en ik de boot klaar maken en ook snel het water in. Eenmaal op het water werd er even wat gekletst en ging het gas erop zodat we snel naar de eerste plekken onderweg konden om het de stekels weer eens lastig te maken.Het begon eigenlijk direkt slecht doordat Andre een erg grote vis van zijn haak voelde slippen. Niet fijn natuurlijk maar ook dit soort dingen horen er nu eenmaal bij ondanks dat het vaak de rest van de dag in je hoofd zit. Korte tijd daarna was het mijn beurt en kon ik een kleine rakker de boot in hijsen. Ik hoefde niet lang te wachten op de volgende aanbeet want in echt een mum van tijd zat ik al op 8 vissen terwijl Andre nog niets had op een paar geloste en gemiste vissen na. Duidelijk was wel dat de witte split belly weer eens zwaar favoriet was.
deze vis had een heel rood spoor in en om zijn bek, het was echter geen bloed heel vreemd

Na enige tijd en voor mij een aantal vissen verder was Andre nu ook goed op dreef en ving ook hij met grote regelmaat mooie snoekbaarzen en een aantal zeer mooie baarzen die echt keihard op ons rubber doken. In de tussentijd dat Andre bezig was wist ik zelf ook een erg grote vis te haken die niet van plan was om snel naar boven te komen maar ook mij werd dit geluk niet gegund want tijdens een mooie dril wist ook deze kapitale snoekbaars zich van mijn haak te ontdoen en ook ik kon wel janken want ik weet dat je op zo’n dag vaak maar 1 kans krijgt en die moet je pakken.
Andre ving een paar erg mooie baarzen

Zo aan het eind van de ochtend viel het op het stuk waar wij zaten helemaal stil en was het tijd om iets anders te gaan proberen. Ook bij Marc bleek het helemaal stil te zijn gevallen en dus moest er weer even nagedacht worden over wat we nu gingen doen. Nu wist ik nog een aantal mooie stekken op een ander deel van het water echter was dit wel even varen en of het de moeite waard was wist ik natuurlijk ook niet. Toch kozen we ervoor om maar die kant op te gaan en dus kon de gaskraan weer open op weg naar een ander stuk. Al snel bleek het ook hier niet makkelijk te zijn en de snoekbaarzen lieten zich maar moeilijk verleiden tijd om wat aan mijn kunstaas te doen en dus werd mijn witte splitbelly verruild voor een lichtgroen pulse shad, geen slechte keus want al direkt volgde er een aanbeet en kon ik mijn eerste vis van deze stek landen. Ook Andre deed weer van zich spreken door een paar zeer mooie maatse te vangen en al snel bleek dat de vis hier aardig los begon te komen. Via de telefoon kregen we te horen dat ook bij Marc de vis begon te bijten, Marc lag maar een klein stukje voorbij ons maar ook daar kwam er nu regelmatig vis in de boot.
in de middag hadden we het maar aardig druk mee

Wat een verschil met de ochtend zeg, toen moesten we er echt hard voor werken maar het leek wel of er een knop om was gegaan en nu was het gewoon echt achter elkaar aanbeten. Helaas nog steeds regelmatig missers of losschieters maar er kwamen er ook genoeg de boot in wat natuurlijk altijd lekker is op zo’n moment. Zo tegen het eind van de dag besloten Andre en ik om het nog even in het begin te proberen in de hoop alsnog 1 grote vis te pakken en tegelijkertijd zouden we dan in de buurt van de helling zijn want er zit op dat moment geen stop op en je blijft maar doorgaan zo verslavend als het is maar er is toch ook een tijd dat we (helaas) naar huis moeten.
Ook in het begin waar we zo’n beetje in de ochtend hadden gelegen bleek de vis nu helemaal los te zijn en was het echt de ene beet na de andere. De meeste van deze vissen waren allemaal mooi van formaat en gaven goed strijd zo op het ondiepe water. Na hier nog eens zo’n 15 vissen te hebben gevangen zagen we dat Marc naar de trailerhelling vaarde en dat was voor ons ook het sein om er een punt achter te zetten voor vandaag/ Het was mooi geweest ondanks dat ik echt nog wel even door had willen gaan maar ja er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan.

Na het traileren werd er nog wat nagepraat bij de helling en bleek dat ook Marc leuk vis had weten te vangen. Toch altijd leuk dat je dan allemaal een goeie dag hebt gehad het is altijd sneu als er 1 iemand een beetje achter blijft met de vangsten. Na nog wat gedronken te hebben was het tijd om te gaan rijden, we konden in ieder geval terugkijken op een zeer succesvolle dag met veel en vooral mooi vis die echt als gekken op het rubber doken. Bij vertrek moest ik alleen wel even goed kijken dat ik de juiste boot meenam want als die twee prachtige Marcrafts zo naast elkaar staan kun je je zomaar vergissen haha.
je zou je zomaar kunnen vergissen

Tot de volgende blog,
Daan
www.gosnoekbaars.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten