Pro-v

Pro-v

woensdag 15 februari 2017

Hard werken voor een mooi resultaat.

Als je hard moet werken voor een goed resultaat dan kan ik daar super goed mee leven en dat houd je ook scherp voor al die andere keren dat je op het water bent, het spelletje zou wel heel simpel zijn als de een na de ander de boot in vliegt. Een dagje hard werken, zoeken naar plekken en wisselen met het kunstaas en de technieken is dus helemaal niet erg en zeker niet als dan het resultaat ook nog eens goed uitpakt.

Met Hein & Pierre het water op staat altijd garant voor een gezellige dag en ook nu stonden ze alweer te trappelen toen ik aan kwam rijden bij de helling. Het was nog donker en dus konden we eerst even bij kletsen en een beginnetje maken om de boot zo het water in te laten glijden. Eerst nog even een valentijns kadootje voor thuis want met Hein & Pierre hoef je je geen zorgen te maken over verwennerijen.

  
 Eenmaal op het water was het nog wat schemerig en is bij ons altijd de traditie dat we de dag alvast bezegelen en dus kon er nadat we alle spullen klaar hadden gemaakt geproost worden op het goede verloop van de dag.

Nu was het tijd om het water op te gaan want we hadden er weer zin in, welke plek we naartoe zouden gaan was al lang bekend want die had de laatste tijd al erg veel vis opgeleverd en werd angstvallig geheim gehouden want op de meeste plekken is het erg taai op het moment. Nadat we aan waren gekomen konden de lijnen worden natgemaakt en de shads hun werk doen, ook deze keer weer lag de vis vrij diep op zo'n 11-12 meter een diepte waar nog prima gevist kan worden maar liever vangen we ze natuurlijk wat ondieper. Op de Lowrance was duidelijk te zien dat er wel aktieve vis aanwezig was dus de verwachtingen waren hoog.


Erg lang hoefden we niet te wachten op de eerste aanbeten en het was Hein die als eerste een vis aan de oppervlakte had. Een mooie maatse snorkel had de verleiding van Hein zijn hupje niet kunnen weerstaan en zich vergrepen aan zijn shad.

Kort daarna volgeden ook de eerste aanbeten voor mij maar helaas wist ik er geen een te verzilveren Hein daarentegen wist in korte tijd zijn tweede vis al te vangen en gaf aan erg in vorm te zijn. Ook Pierre had inmiddels zijn eerste aanbeet gehad maar ook die bleef helaas niet plakken. Ik had ook het idee dat ze erg kieskeurig waren in het aas en dan met name in de kleur ervan. Doordat er een goeie stroming stond was het water mooi troebel en werd er met heldere kleuren gevist maar ook in de heldere en felle kleuren zit weer verschil en voor mij was het een felle roze shad waar ik de eerste snorkel mee naar boven wist te krijgen.


Inmiddels was het zonnetje ook gaan schijnen en dat scheelde wel even een paar graadjes. Wat ook lekker was dat we hier gewoon alleen lagen en van niemand last hadden, heerlijk gevoel dat niemand ons hier zou vinden en dat was voor beide heren ook wel prettig want we hebben het wel eens anders mee gemaakt. De vangsten liepen nu lekker door en ook Pierre had zijn eerste vis inmiddels weten te vangen.

toch liepen de vangsten op een gegeven moment wat terug en werd er door ons allen geschakeld naar andere shads maar ook even naar een andere manier van vissen. Heintje begon met dropshotten en voor we het wisten had hij de eerste te pakken, meteen hadden we het idee dat dit dan wel eens de manier kon zijn maar niets was minder waar. Waarschijnlijk was dit de enig vis die zin had om de dropshot te pakken want daarna bleef het akelig stil. Toch lag er gewoon goed vis en dus werden de vertikaal hengels weer gepakt en voorzien van andere baits. Dat deze verandering goede gevolgen had bleek al snel toen Hein weer een mooie snorkel had weten te haken.


Dat shadje waar Hein mee zat te vissen was toch echt wel een uitblinker vandaag want bij Hein volgde nu de ene aanbeet weer na de andere. Bij Pierre en mij was het niet echt stil want ook bij ons liepen de aanbeten wel door maar bij Hein lag het duidelijk voor. Roze shads waren bij mij eigenlijk wel de favoriete kleuren van de dag en welk type maakte niet zo gek veel uit vooral de statische modellen deden het goed terwijl Hein & Pierre juist de aanbeten op shads met schoepjes kregen.


Het formaat van de vissen was goed en er zaten weer een paar mooie uitschieters tussen en ook hier was Hein de koning van de dag met een paar hele dikke vissen er bij.



Gestaag werd er door gevist maar moest er zoals gezegd hard gewerkt worden om ze te verleiden behalve bij Hein want die had toch wel het shadje van de dag gevonden. Omdat het bij mij even stil viel vond ik het tijd om te gaan testen, ik zou dezelfde shad als Hein er op doen alleen dan in een andere kleur variant maar waar Hein aanbeten kreeg bleef het bij mij uit en dus werd er gewisseld puur omdat ik gewoon nieuwsgierig was wat er dan gebeurde. Snel dezelfde shad in dezelfde kleur als Hein gemonteerd en ja hoor daar kwamen de aanbeten weer echt ongelooflijk dat dan toch maar weer het kleurtje doorslag gevend kan zijn.



Als ik dan op een gegeven moment mijn shad weer verwissel voor een met een andere kleur blijkt al snel dat het echt om het kleurtje ging want plots vallen de aanbeten gewoon weg waar bij Hein de aanbeten gewoon door blijven lopen. Wat ook opviel was dat de vissen echt mmoi dik waren en er ondanks de koude water temperatuur alweer een aantal bij zaten die het kuit droegen en bij enkele kwam het er zelfs al uit.


Het einde van de dag was inmiddels alweer bijna genaderd en wat gaat zo een dag dan toch weer snel. Ik kan natuurlijk afsluiten met mooie woorden en hoe goed het wel weer niet was ondanks dat er hard voor gewerkt we weer mooie aantallen hadden weten te vangen maar liever sluit ik af met een paar mooie foto's van Heintje die het vandaag echt geweldig heeft gedaan. Met een flink aantal vissen en vooral ook mooie vissen was hij de man van de dag en zeggen we:" super gevist Heintje je hebt je best gedaan en bent beloond voor het harde werken" en oh ja we zitten nu te genieten van een heerlijk vlaai.



Tot de volgende keer vrienden.

Daan Verbruggen
www.gosnoekbaars.nl


woensdag 1 februari 2017

Schakelen

Vandaag stond er weer eens een dagje vissen op de agenda met mijn maatje Hans van den Brink. Het was namelijk alweer te lang geleden dat we er samen even op uit waren geweest en dus werd het wel weer eens tijd om samen achter de rovers aan te gaan.

Afspraak was om achter de grote baarzen aan te gaan en te kijken of we weer eens zo een grote ronde kogel konden pakken. Makkelijk is dat op het moment zeker niet want er zijn teveel factoren die een negatieve rol spelen, het constant wisselende weer maar ook hoge-lage druk het kristal heldere water en een lage waterstand maken het zeker niet gemakkelijk.
Dat bleek ook al snel toen we inmiddels ruim een uur aan het gooien waren en nog werkelijk niets hadden gezien of gevoeld. In korte tijd werd er echt een giga stuk afgevist maar de baarzen lieten het massaal af weten. Ook bij maatje Frank in de boot was het gewoon still en gaven de baarzen niet thuis. Na nog eens vele bekende en onbekende stekken te hebben afgevist kregen we dan uiteindelijk van Frank een telefoontje dat zij een baars hadden weten te vangen van 44cm wat natuurlijk gewoon een mooie vis is maar voor de tijd dat er gevist was en al de stekken was dit natuurlijk nog steeds niet best. Het viel ook op dat het overal vlak en leeg was en ik had echt het idee dat de vis gewoon weer uit de kanten weg was en op de taluds lagen.

Moet je dan zo'n hele dag door blijven vissen en hopen op die ene baars? Maakt die ene baars je dag dan goed? Voor Hans en mij in ieder geval niet en je moet ook op een gegeven moment een beslissing maken of je zo nog door blijft gaan of dat je wat anders gaat proberen voor ons was de keus duidelijk, wij zouden gaan vertikalen om te kijken of we nog wat grote snorkels konden vangen en dus werd er snel geschakeld en koers gezet naar andere gronden.

 Na een stukje varen kwamen we aan op de eerste stek waar ik even rustig rond vaarde op zoek naar mooie signalen op de lowrance. Al snel bleek dat hier niet echt veel vis lag en wat er lag zat strak aan de grond. Snel dus opvaren naar de volgende stek en die zag er een stuk beter uit, veel vis aan de grond en ook aktieve signalen vlak er boven maar vooral ook aasvis heel veel aasvis. 



Dat de snorkels aktief waren bleek al snel want erg lang hoefde we niet te wachten op de eerste aanbeten waarvan er een aantal verzilverd werden maar ook enkele gelost. Het formaat van de vis was ook super want wat we vingen was gewoon mooie vis tot het moment dat Hans even zijn hengel onder zijn kont schuift om wat in zijn kunstaas bak te rommelen. "Wow " was het ineens en hij hoefde nog net niet de koon van zijn hengel uit zijn reet te halen. Wat een aanbeet zeg een dikke snorkel had wel zin in een ouderwetse wiper. Tijdens de dril leek de vis toch wat rustiger te worden en had Hans het idee dat het toch niet zo een hele grote was maar eenmaal aan de oppervlakte bleek het toch om een kapitale snoekbaars te gaan dus hop snel het net eronder.

Nadat we wat foto's hadden genomen en de vis weer netjes hadden terug gezet waren we iets afgedreven omdat ik was vergeten de anker functie van mijn Motorguide in te drukken en meteen zag je dat er een stukje verder door gewoon geen of maar heel weinig vis lag en dus was het weer belangrijk dat we terug kwamen op het plekje waar we begonnen. Op zulke momenten ben ik super blij dat ik GPS heb en de sporen heb aan staan want nog geen 30 seconden later lagen we weer bovenop de hotspot en was het meteen weer raak en konden we weer een reeks mooie vissen vangen.

Uiteindelijk waren we gekomen voor de grote baarzen maar dat wilde ons op het ondiepe niet lukken. Gelukkig hield Hans de eer hoog want hij wist alsnog van 8 meter diepte een prachtige baars af te halen die aan de bijtwonden te zien even was gegrepen door een andere rover.

Intussen had Owen een mooie baars weten te vangen van 49cm wat natuurlijk een fantastische vis is en als je de hele dag blijft doorzetten om maar die ene target baars te vangen dan verdien je dat natuurlijk ook gewoon. Ook Frank wist zijn baars te vangen al was het er maar één maar ook dit was er een die telt want 47cm op de lat is natuurlijk ook een geweldige vis.




Wij zaten in ieder geval goed op de snoekbaarzen en dat beviel ons echt prima want de bootjes om ons heen hadden het maar moeilijk en konden maar weinig vangen waarvan sommige zelfs helemaal niets. Het was wel duidelijk dat het echt vertikalen was en niet diagonalen want de vis lag echt gegroepeerd op soms 100 vierkante meter.


Omdat we een groot deel van de ochtend achter de baarzen aan waren geweest hebben we eigenlijk maar kort op de snorkels gevist. In de tijd van 1230 tot 1600 wisten we er een flink aantal te pakken en dat maakte voor ons de dag zeker meer dan goed. Na het traileren nog even staan te praten met een aantal mensen en al snel bleek dat we het gewoon super hadden gedaan met mooie vissen en flinke aantallen. Ook Frank was inmiddels terug en dus was het nog even ouwehoeren, spullen klaar maken en hup terug naar huis het was weer mooi geweest voor vandaag.

Tot de volgende keer Hans en thanks voor de gezellige en leuke dag vriend.

Daan Verbruggen

woensdag 25 januari 2017

Heerlijk genoten

Afgelopen dagen was het niet altijd even lekker om maar gewoon te zeggen, HELEMAAL niet lekker. De dagen die we er op uit waren voelden steenkoud aan en ik had niet altijd zin om uitgebreid foto's te schieten omdat ik liever met mijn handen in mijn zakken zat, buiten dat zijn we ook gewoon wat minder weggeweest omdat het op veel plaatsen dicht lag met ijs. Gisteren daarentegen was weer een schitterende dag met een prima temperatuur en dus was het tijd om het water op te gaan.


Vandaag stond er een dagje IJ op de planning en om half acht had ik afgesproken met Hein en Pierre aan de helling. Natuurlijk stonden deze twee fanatiekelingen al om kwart over zeven te trappelen want ook al zijn ze wat op leeftijd (Pierre wordt volgende maand 76) ze zijn zo fit als een hoentje.

Nadat er was getrailerd konden we koers zetten naar de eerste plek en ook voor mij was het even een vraagteken waar we zouden beginnen, ik was namelijk al een hele tijd niet meer op het IJ en het NZ-kanaal geweest en dus was het eerst even zoeken. Doorgaans is dit wel de tijd dat veel vis op plekken gaat liggen waar diep en ondiep water vlak bij elkaar liggen en dat konden we ook direct merken want op de eerste plek bleven de aanbeten angstig uit en dus besloot ik om snel verder te varen naar stek 2. Hier aangekomen was het eigenlijk al meteen duidelijk op de lowrance, de meter gaf echt weinig tot geen vis aan en dus zei ik tegen de heren "als we binnen 10 minuten geen aanbeet krijgen varen we helemaal door". Je raad het al, op een enkel slap tikje na bleven ook hier de aanbeten uit zowel werpend als met de dropshot en vertikaal en dus zouden we even een stuk gaan varen naar wat ik verwachte betere plaatsen.

Aangekomen op stek 3 werd mijn vermoeden al bevestigd wanneer je op de dieptemeter keek, vis tegen de bodem. Een ander zou waarschijnlijk denken dat het hier gaat om wat vuil of bodem structuur maar ik weet uit ervaring dat dit echt vis is welke super strak tegen de bodem aanliggen en wanneer je je Lowrance goed inzoomt haal je de vis "los" van de bodem.


 
Ook Hein en Pierre hadden hun twijfels maar toen Hein zijn dropshot liet zakken en er direct een aanbeet volgde dacht hij daar al snel anders over. Een mooie snoekbaars had wel een lekker hapje gezien in de flex shad die Hein op zijn dropshot had gemonteerd en voor we het wisten zat Hein met de eerste snoekbaars van de dag in zijn handen.


Snel volgden de aanbeten elkaar op en voor we het wisten zaten we alweer op een respectabel aantal snoekbaarzen en dus was mijn gedachte toch weer de juiste geweest. Hein bleef een poosje met zijn dropshot door vissen terwijl Pierre en ik ervoor gekozen hadden om het vertikaal te proberen en ook dat werkte prima want ook wij wisten volop vis te vangen. Zelf bleef ik vertikalen na een korte tijd met de dropshot te hebben gevist omdat ik het idee had dat het met de dropshot wel eens stil zou kunnen gaan vallen, vaak zijn de vissen met deze kou maar bepaalde momenten actief en willen ze zo min mogelijk energie verspillen wanneer je dan met de dropshot zit kunnen de aanbeten op een gegeven moment teruglopen of zelfs wegvallen. Wanneer je dan kort tegen de bodem zit te vertikalen kun je ze vaak nog net wel verleiden en willen ze dat korte schot nog wel maken om je shad te pakken al kunnen de aanbeten dan ook wel erg zacht zijn.


Na een paar uurtjes vissen merkte ook Hein dat het dropshotten idd wel erg veel achter ging lopen tegenover het vertikalen en dus wisselde Hein zijn dropshot om voor de vertikaal hengel. Heel echt heel rustig moest je vissen en het liefst niet meer dan slechts luttele centimeters optillen van de bodem zo traag als je maar kon en dan boem doken ze erop. Tenminste ik zeg boem maar zulke harde aanbeten waren het niet sterker nog soms wilde je de shad iets optillen en was het ineens wel heel zwaar omdat er al één aanhing.

We vingen eigenlijk alles door elkaar heen snoekbaarzen en baarzen en alle waren ze van mooie formaten met een aantal leuke uitschieters erbij en dat maakt het natuurlijk altijd erg leuk.


Het was echt een schitterende dag en zelfs het zonnetje brak af en toe even door maar toch kwamen er af en toe wat mist banken op zetten en dus was het wel zaak om je ogen goed open te houden. Uit veiligheid waren we al wat dichter naar de kant toe gegaan zodat we niemand in de weg lagen maar het zich was nog steeds prima te doen dus lagen we daar volkomen safe en hadden we even de tijd om een bakkie snert te nuttigen want dat is Pierre wel toevertrouwd.


Nadat de snert op was werd er weer volle bak door gevist en niet onverdienstelijk want wederom volgden de aanbeten elkaar snel op en konden we in korte tijd weer een aantal mooie vissen vangen, let wel alles op de vertikaal hengel want aan de dropshot kon je slechts af en toe een aanbeet krijgen.


Inmiddels zaten wel al weer bijna tegen het einde van de dag en was het inmiddels weer iets meer dichter gaan zitten, niet echt super dicht want het zicht was nog prima dus dat was geen probleem en dus besloten we om nog een paar vissen te vangen en het daarna voor gezien te houden zodat we van het water waren voor het echt weer dicht trok en het schemerig begon te worden. geluk is dan altijd met de domme zeggen ze en op het laatste moment wist ik nog een mooie vis te vangen waar ik natuurlijk blij mee was.


Minder blij was ik toen rijkswaterstaat naar ons toe kwam en ons vroeg samen met nog 2 andere bootjes om even langszij te komen. Daar kregen we tot onze verbazing te horen dat zij proces verbaal voor ons op gingen maken omdat we niet op het water mochten zijn. Zelfs nadat we de beste man uitgelegd hadden dat we juist aan de kant lagen vanuit veiligheid en zodoende niemand in de weg konden liggen met een overigens prima zicht wilde hij niet wijken en schreef ons allemaal op. Erg triest omdat zelfs zijn collega's van rijkswaterstaat, de havendienst en zelfs de waterpolitie ons vaak vragen of we hier willen gaan liggen in verband met de veiligheid maar deze man wilde nergens wat van weten en alleen maar schrijven en alle drie de boten bleven verslagen achter met de woorden dat we bezwaar konden gaan maken maar ik ken Nederland inmiddels wel een beetje, dat is denk ik verloren moeite.

hoezo onveilig en geen zicht?

 Nadat we helaas de dag zo moesten afsluiten hebben we snel koers gezet naar de trailerhelling zodat we in ieder geval niet met donker nog op het water waren. Netjes alle verlichting aangezet en de radar reflector op de boot en hup naar de helling.

Ondanks de domper aan het eind van de dag hebben we toch weer super gevangen al was het eerst even zoeken waar, hoe diep en hoe we ze het beste konden vangen. Hein en Pierre het was weer top dank jullie wel en tot de volgende keer.

Daan Verbruggen
www.gosnoekbaars.nl

woensdag 11 januari 2017

Blog 10-01-2017

Het is alweer een poosje geleden dat ik in de pen gekropen ben en ondanks dat er met grote regelmaat gevraagd word of ik het niet weer op wilde pakken is het er een tijdje niet van gekomen. Meerdere factoren spelen hierin een rol maar drukte en het feit dat mensen schijnbaar hun werk hebben gemaakt in het uit pluizen van foto's om zo maar te kunnen zien waar je geweest bent.

Toch kreeg ik ook veel leuke reacties en daar moet je je maar op focussen en dus heb ik besloten om maar weer wat vaker een blog te plaatsen. De eerste blog is van 10 januari, Frank en ik beleefde een geweldige dag.

De avond ervoor hebben Frank en ik al even contact gehad, 2 dagen ervoor was Frank nog op het water geweest maar maakte helaas met Bas een blank dag mee. Dit kan natuurlijk gebeuren en zeker de laatste tijd is het niet altijd even makkelijk om een visje te vangen op het grote water. De luchtdruk was inmiddels weer een beetje gezakt en dat komt de vangsten meestal wel ten goede en dus hadden we besloten om toch weer het grote sop te kiezen.
Doel was om alle rovers weer te vangen snoek, baars en snoekbaars. Omdat het op dit water vaak moeilijker is om in de middag snoeken te vangen kozen we ervoor om de snoeken in de ochtend te belagen en de baarzen en snoekbaarzen daarna en dus werden de snoek stokken klaar gemaakt en voorzien van grote shads waar we mee zouden gaan gooien. Heel rustig vaarden we het talud af op zoek naar bruikbare signalen op de dieptemeter en natuurlijk groepen aasvis. Lang hoefden we echter niet te zoeken want al snel kwamen we wat wolken tegen en kon het werpen beginnen. Het begin was even moeilijk omdat de groenjassen blijkbaar geen zin hadden in groot aas en omdat er nog zoveel klein aas in het water zat werden na verloop van tijd de grote shads vervangen voor wat kleinere en dat bleek geen verkeerde beslissing.

Nadat ik mijn shad had af laten zakken viste ik deze heel rustig en met korte stootjes terug waarop een enorme dreun volgde en ik wel doorhad dat het hier om een grote vis ging, echter halverwege de dril stond ik met lege handen want de vis schoot van de enkele haak. Shit shit shit waren de eerste woorden die door mijn hoofd schoten maar op dat moment krijgt Frank een aanbeet en stond inmiddels te drillen. Ook bij hem bleek er een mooie snoek aan te hangen welke al aan de oppervlakte lag dus ik moest opschieten met scheppen. Vakkundig werd het net onder de vis doorgeschoven en kon worden geland, een schitterende eerste vis voor Frankie boy en dat was even een opsteker en gaf vertrouwen.

schitterende eerste vis voor Frankie boy.



Nadat we wat platen hadden geschoten en de vis weer snel teruggezet was stonden we alweer snel te smijten en ook voor mij was het weer in korte tijd raak. Een snoek van een centimeter of 80 had wel een lekker hapje gezien in mijn Salty Shaker. Nadat ook deze vis weer weg was gezwommen werd het heel even stil maar toch was er nog een snoek die mijn Shaker niet voorbij wilde laten gaan. Een mooie dikke meter vis verscheen aan de oppervlakte en kon snel worden onthaakt, even poseren en hup daar ging ze weer.

een lekkere meter vis, I love them.
Na nog een aantal snoeken te hebben gevangen die allemaal zo tussen de 70 en 90cm waren besloten we om even lekker te gaan verticalen. Al snel bleek dat het niet makkelijk was om de tandjes te verleiden en was het zoeken naar het juiste aasje. In korte tijd wisten we een aantal mooie maatse vissen te vangen waarbij ze echt een voorkeur hadden voor bepaalde shads. Grappig was dat omdat we zo leuk aan het vangen waren we ook gewoon shads gingen wisselen om te kijken of het daar dan ook echt aan lag en hoe vreemd het ook klinkt telkens als we de shads er aan hingen waar we al op gevangen hadden kregen we de aanbeten hoezo kieskeurig.





Westin was een van de toppers.


Verschillende snoekbaarzen werden er gevangen en het leuke was dat het echt allemaal mooie maatse vissen waren. Zelf wist ik ook de nodige vissen weer te vangen en voor mij was de svartzonker echt de killer van de dag, ongelooflijk hoeveel snoekbaarzen ik weer wist te verleiden met deze super shad. Het leuke was dat ondanks de koude temperaturen de vissen toch nog ondiep werden gevangen waar de meeste vaak al standaard diep beginnen te vissen. Om de een of andere reden heb ik soms wel eens het idee dat de snoekbaarzen een ander gedrag patroon beginnen te vertonen en dat betekent dat je de manier van vissen ook wel eens wat vaker aan moet passen en goed moet zoeken.

lekkere maatse vissen die er hard op doken.



Frank had een nieuwe shad die hij ook nog even aan de tand wilde voelen deze zijn volgens mij veel gebruikt voor het pelagisch vissen met een soort bever staartje maar met vertikalen doen ze het dus ook gewoon.




Omdat de vis niet echt diep lag besloten we om ook nog even te gaan werpen en kijken of we een leuke baars konden vangen en wellicht een mooie dikke snorkel. Na wat rustig varen kwamen we op een plek waar echt een hele wolk tegen het ondiepe aan stond en dat zijn meestal baarzen. Ik besloot gewoon met de grote Svartzonker te gaan gooien omdat er hier ook wel eens een mooie dikke snorkel tussen zou kunnen liggen maar de eerste vissen die we vingen waren baarzen die gewoon op de grote shads doken.







Na vele worpen wisten we nog wat mooie baarzen te vangen tot het moment dat ik echt een enorme dreun krijg, "bam schele" zeg ik tegen Frank "dit is een dikke snorkel" en ik kon al meteen voelen dat dit echt een kapitale snorkel was. Flik ik het dan toch weer zo aan het eind van de dag? totdat......... alle spanning wegvalt en ik wel kan huilen de vis heeft zich van mijn enkele haak weten te ontdoen en ik sta met lege handen. Dit zijn de momenten dat ik al mijn hengels wel in tweeën kan trappen maar gelukkig weet mijn maatje mij weer rustig te krijgen, ik weet ook dat deze momenten erbij horen al blijft het moeilijk als je weet dat er een vreselijk dikke snorkel aan de andere kant van je lijn zit.

Het was ook meteen mooi geweest want het begon al een klein beetje schemerig te worden. Tijd dus om naar de helling toe te varen en huiswaarts te keren.  Het was weer een mooie dag waarbij we ons doel weer hebben weten te halen. Snoek, baars en snoekbaars kwamen allemaal weer in de boot dus de dag was weer geslaagd met ook nog eens mooie aantallen en formaten. Op de terugweg in de auto nog even live met Frankie is ook altijd leuk. 

https://www.facebook.com/frank.vanvliet/videos/10202598054150677/
Check ook even onze facebook pagina's

Daan Verbruggen