Pro-v

Pro-v

woensdag 15 februari 2017

Hard werken voor een mooi resultaat.

Als je hard moet werken voor een goed resultaat dan kan ik daar super goed mee leven en dat houd je ook scherp voor al die andere keren dat je op het water bent, het spelletje zou wel heel simpel zijn als de een na de ander de boot in vliegt. Een dagje hard werken, zoeken naar plekken en wisselen met het kunstaas en de technieken is dus helemaal niet erg en zeker niet als dan het resultaat ook nog eens goed uitpakt.

Met Hein & Pierre het water op staat altijd garant voor een gezellige dag en ook nu stonden ze alweer te trappelen toen ik aan kwam rijden bij de helling. Het was nog donker en dus konden we eerst even bij kletsen en een beginnetje maken om de boot zo het water in te laten glijden. Eerst nog even een valentijns kadootje voor thuis want met Hein & Pierre hoef je je geen zorgen te maken over verwennerijen.

  
 Eenmaal op het water was het nog wat schemerig en is bij ons altijd de traditie dat we de dag alvast bezegelen en dus kon er nadat we alle spullen klaar hadden gemaakt geproost worden op het goede verloop van de dag.

Nu was het tijd om het water op te gaan want we hadden er weer zin in, welke plek we naartoe zouden gaan was al lang bekend want die had de laatste tijd al erg veel vis opgeleverd en werd angstvallig geheim gehouden want op de meeste plekken is het erg taai op het moment. Nadat we aan waren gekomen konden de lijnen worden natgemaakt en de shads hun werk doen, ook deze keer weer lag de vis vrij diep op zo'n 11-12 meter een diepte waar nog prima gevist kan worden maar liever vangen we ze natuurlijk wat ondieper. Op de Lowrance was duidelijk te zien dat er wel aktieve vis aanwezig was dus de verwachtingen waren hoog.


Erg lang hoefden we niet te wachten op de eerste aanbeten en het was Hein die als eerste een vis aan de oppervlakte had. Een mooie maatse snorkel had de verleiding van Hein zijn hupje niet kunnen weerstaan en zich vergrepen aan zijn shad.

Kort daarna volgeden ook de eerste aanbeten voor mij maar helaas wist ik er geen een te verzilveren Hein daarentegen wist in korte tijd zijn tweede vis al te vangen en gaf aan erg in vorm te zijn. Ook Pierre had inmiddels zijn eerste aanbeet gehad maar ook die bleef helaas niet plakken. Ik had ook het idee dat ze erg kieskeurig waren in het aas en dan met name in de kleur ervan. Doordat er een goeie stroming stond was het water mooi troebel en werd er met heldere kleuren gevist maar ook in de heldere en felle kleuren zit weer verschil en voor mij was het een felle roze shad waar ik de eerste snorkel mee naar boven wist te krijgen.


Inmiddels was het zonnetje ook gaan schijnen en dat scheelde wel even een paar graadjes. Wat ook lekker was dat we hier gewoon alleen lagen en van niemand last hadden, heerlijk gevoel dat niemand ons hier zou vinden en dat was voor beide heren ook wel prettig want we hebben het wel eens anders mee gemaakt. De vangsten liepen nu lekker door en ook Pierre had zijn eerste vis inmiddels weten te vangen.

toch liepen de vangsten op een gegeven moment wat terug en werd er door ons allen geschakeld naar andere shads maar ook even naar een andere manier van vissen. Heintje begon met dropshotten en voor we het wisten had hij de eerste te pakken, meteen hadden we het idee dat dit dan wel eens de manier kon zijn maar niets was minder waar. Waarschijnlijk was dit de enig vis die zin had om de dropshot te pakken want daarna bleef het akelig stil. Toch lag er gewoon goed vis en dus werden de vertikaal hengels weer gepakt en voorzien van andere baits. Dat deze verandering goede gevolgen had bleek al snel toen Hein weer een mooie snorkel had weten te haken.


Dat shadje waar Hein mee zat te vissen was toch echt wel een uitblinker vandaag want bij Hein volgde nu de ene aanbeet weer na de andere. Bij Pierre en mij was het niet echt stil want ook bij ons liepen de aanbeten wel door maar bij Hein lag het duidelijk voor. Roze shads waren bij mij eigenlijk wel de favoriete kleuren van de dag en welk type maakte niet zo gek veel uit vooral de statische modellen deden het goed terwijl Hein & Pierre juist de aanbeten op shads met schoepjes kregen.


Het formaat van de vissen was goed en er zaten weer een paar mooie uitschieters tussen en ook hier was Hein de koning van de dag met een paar hele dikke vissen er bij.



Gestaag werd er door gevist maar moest er zoals gezegd hard gewerkt worden om ze te verleiden behalve bij Hein want die had toch wel het shadje van de dag gevonden. Omdat het bij mij even stil viel vond ik het tijd om te gaan testen, ik zou dezelfde shad als Hein er op doen alleen dan in een andere kleur variant maar waar Hein aanbeten kreeg bleef het bij mij uit en dus werd er gewisseld puur omdat ik gewoon nieuwsgierig was wat er dan gebeurde. Snel dezelfde shad in dezelfde kleur als Hein gemonteerd en ja hoor daar kwamen de aanbeten weer echt ongelooflijk dat dan toch maar weer het kleurtje doorslag gevend kan zijn.



Als ik dan op een gegeven moment mijn shad weer verwissel voor een met een andere kleur blijkt al snel dat het echt om het kleurtje ging want plots vallen de aanbeten gewoon weg waar bij Hein de aanbeten gewoon door blijven lopen. Wat ook opviel was dat de vissen echt mmoi dik waren en er ondanks de koude water temperatuur alweer een aantal bij zaten die het kuit droegen en bij enkele kwam het er zelfs al uit.


Het einde van de dag was inmiddels alweer bijna genaderd en wat gaat zo een dag dan toch weer snel. Ik kan natuurlijk afsluiten met mooie woorden en hoe goed het wel weer niet was ondanks dat er hard voor gewerkt we weer mooie aantallen hadden weten te vangen maar liever sluit ik af met een paar mooie foto's van Heintje die het vandaag echt geweldig heeft gedaan. Met een flink aantal vissen en vooral ook mooie vissen was hij de man van de dag en zeggen we:" super gevist Heintje je hebt je best gedaan en bent beloond voor het harde werken" en oh ja we zitten nu te genieten van een heerlijk vlaai.



Tot de volgende keer vrienden.

Daan Verbruggen
www.gosnoekbaars.nl


woensdag 1 februari 2017

Schakelen

Vandaag stond er weer eens een dagje vissen op de agenda met mijn maatje Hans van den Brink. Het was namelijk alweer te lang geleden dat we er samen even op uit waren geweest en dus werd het wel weer eens tijd om samen achter de rovers aan te gaan.

Afspraak was om achter de grote baarzen aan te gaan en te kijken of we weer eens zo een grote ronde kogel konden pakken. Makkelijk is dat op het moment zeker niet want er zijn teveel factoren die een negatieve rol spelen, het constant wisselende weer maar ook hoge-lage druk het kristal heldere water en een lage waterstand maken het zeker niet gemakkelijk.
Dat bleek ook al snel toen we inmiddels ruim een uur aan het gooien waren en nog werkelijk niets hadden gezien of gevoeld. In korte tijd werd er echt een giga stuk afgevist maar de baarzen lieten het massaal af weten. Ook bij maatje Frank in de boot was het gewoon still en gaven de baarzen niet thuis. Na nog eens vele bekende en onbekende stekken te hebben afgevist kregen we dan uiteindelijk van Frank een telefoontje dat zij een baars hadden weten te vangen van 44cm wat natuurlijk gewoon een mooie vis is maar voor de tijd dat er gevist was en al de stekken was dit natuurlijk nog steeds niet best. Het viel ook op dat het overal vlak en leeg was en ik had echt het idee dat de vis gewoon weer uit de kanten weg was en op de taluds lagen.

Moet je dan zo'n hele dag door blijven vissen en hopen op die ene baars? Maakt die ene baars je dag dan goed? Voor Hans en mij in ieder geval niet en je moet ook op een gegeven moment een beslissing maken of je zo nog door blijft gaan of dat je wat anders gaat proberen voor ons was de keus duidelijk, wij zouden gaan vertikalen om te kijken of we nog wat grote snorkels konden vangen en dus werd er snel geschakeld en koers gezet naar andere gronden.

 Na een stukje varen kwamen we aan op de eerste stek waar ik even rustig rond vaarde op zoek naar mooie signalen op de lowrance. Al snel bleek dat hier niet echt veel vis lag en wat er lag zat strak aan de grond. Snel dus opvaren naar de volgende stek en die zag er een stuk beter uit, veel vis aan de grond en ook aktieve signalen vlak er boven maar vooral ook aasvis heel veel aasvis. 



Dat de snorkels aktief waren bleek al snel want erg lang hoefde we niet te wachten op de eerste aanbeten waarvan er een aantal verzilverd werden maar ook enkele gelost. Het formaat van de vis was ook super want wat we vingen was gewoon mooie vis tot het moment dat Hans even zijn hengel onder zijn kont schuift om wat in zijn kunstaas bak te rommelen. "Wow " was het ineens en hij hoefde nog net niet de koon van zijn hengel uit zijn reet te halen. Wat een aanbeet zeg een dikke snorkel had wel zin in een ouderwetse wiper. Tijdens de dril leek de vis toch wat rustiger te worden en had Hans het idee dat het toch niet zo een hele grote was maar eenmaal aan de oppervlakte bleek het toch om een kapitale snoekbaars te gaan dus hop snel het net eronder.

Nadat we wat foto's hadden genomen en de vis weer netjes hadden terug gezet waren we iets afgedreven omdat ik was vergeten de anker functie van mijn Motorguide in te drukken en meteen zag je dat er een stukje verder door gewoon geen of maar heel weinig vis lag en dus was het weer belangrijk dat we terug kwamen op het plekje waar we begonnen. Op zulke momenten ben ik super blij dat ik GPS heb en de sporen heb aan staan want nog geen 30 seconden later lagen we weer bovenop de hotspot en was het meteen weer raak en konden we weer een reeks mooie vissen vangen.

Uiteindelijk waren we gekomen voor de grote baarzen maar dat wilde ons op het ondiepe niet lukken. Gelukkig hield Hans de eer hoog want hij wist alsnog van 8 meter diepte een prachtige baars af te halen die aan de bijtwonden te zien even was gegrepen door een andere rover.

Intussen had Owen een mooie baars weten te vangen van 49cm wat natuurlijk een fantastische vis is en als je de hele dag blijft doorzetten om maar die ene target baars te vangen dan verdien je dat natuurlijk ook gewoon. Ook Frank wist zijn baars te vangen al was het er maar één maar ook dit was er een die telt want 47cm op de lat is natuurlijk ook een geweldige vis.




Wij zaten in ieder geval goed op de snoekbaarzen en dat beviel ons echt prima want de bootjes om ons heen hadden het maar moeilijk en konden maar weinig vangen waarvan sommige zelfs helemaal niets. Het was wel duidelijk dat het echt vertikalen was en niet diagonalen want de vis lag echt gegroepeerd op soms 100 vierkante meter.


Omdat we een groot deel van de ochtend achter de baarzen aan waren geweest hebben we eigenlijk maar kort op de snorkels gevist. In de tijd van 1230 tot 1600 wisten we er een flink aantal te pakken en dat maakte voor ons de dag zeker meer dan goed. Na het traileren nog even staan te praten met een aantal mensen en al snel bleek dat we het gewoon super hadden gedaan met mooie vissen en flinke aantallen. Ook Frank was inmiddels terug en dus was het nog even ouwehoeren, spullen klaar maken en hup terug naar huis het was weer mooi geweest voor vandaag.

Tot de volgende keer Hans en thanks voor de gezellige en leuke dag vriend.

Daan Verbruggen